Oruçta Ne Tok Tutar?
Ramazan ayı geldiğinde, Kayseri’nin o sıcak havası insanı başka bir şekilde sarar. O ilk günkü sabahın serinliğiyle uyanmak, orucun verdiği o dinginliği içimize çekmek gibidir. Ama bu, her zaman kolay değildir. Oruçta ne tok tutar? Diye düşündüm bir gün. Benim için oruç, sadece bedensel açlıkla ilgili değil, duygusal bir yolculuktu. Hayatımın her aşamasında olduğu gibi, oruç da kendi içinde bir anlam taşır.
Oruç ve İlk Gün
İlk orucumu tuttuğumda, sabahın erken saatlerinde hala uykulu bir şekilde, annem mutfakta kahvaltı hazırlıyordu. O an, gözlerimle yemeklere bakarken, boğazımda bir şeyler düğümleniyordu. Yağlı ekmekler, sıcacık simitler… Her şey bir anda çekiciydi. “Bu sabah bu yemeklerin tadını son kez alacağım,” diye düşündüm, ama bilmediğim bir şey vardı: Oruç sadece mideyi değil, ruhu da tok tutacakmış. Bunu ne zaman keşfettiğimi hatırlamıyorum ama o gün, bir başka şekilde aç kaldım.
“Ne tok tutar?” sorusunu ilk kez o sabah kendime sordum. Kafamda cevapsız kalacak bir soru vardı: Sadece yemekle mi doyuyorduk?
Gün ilerledikçe, midenin açlığı her geçen saat daha da büyüdü. Ama bu açlık, bedenin bir kısmını saran türden bir açlık değildi. O açlık, içimde bir şeylerin eksik olduğunu hissettiren bir boşluktu. Bir noktada, karnım açken, ruhum da doymak istiyordu. İkisi de susuyordu, ama birisinin suskunluğu daha yoğundu.
> İçimdeki Ses: Bazen açlık sadece mideyle değil, kalp ve akıl arasında da olur.
Saatler geçtikçe, sabır ve arayışın o derin hali içimi sardı. Annem “Gün batınca sofrada buluşalım,” dediğinde, o an ki heyecanımı anlatamam. O bekleyiş, sadece yemek beklemek değildi. Her şey bir anlam kazanıyordu. O sofra, yalnızca bedenin değil, kalbin de doygun olduğu yeri ifade ediyordu.
Gün Batımındaki Huzur
İftar saati yaklaşıyor, mutfakta cızırdayan yemeklerin sesi kulaklarımda yankı yapıyordu. Hemen yanında, akşam ezanı okunmaya başladı. O an, bir oruç tutmanın ne demek olduğunu, o kadar net hissettim ki… Bir ay boyunca bu duyguyu taşıyacağımı düşündüm. O an, insanın sadece midesiyle değil, gönlüyle de oruç tuttuğunu fark ettim.
Yavaşça sofraya oturduğumda, içimde bir huzur vardı. Bir haftadır aç kalmak değil, sabırla beklemek ve bu bekleyişi anlamlandırmak beni farklı bir boyuta taşıdı. Yavaşça ilk lokmamı aldım, ama o ilk lokmanın tadı değil, içimdeki tatmin duygusuydu beni doyuran.
Gözlerim kapanırken, “Oruçta ne tok tutar?” sorusunun cevabını yavaşça bulmaya başladım. Fark ettim ki; orucu yalnızca mide değil, gönül de tutar. O akşam iftarın verdiği tatmin, mideye değil, duygulara hitap ediyordu. İnsanın ruhunun açlığı daha derindi. Yemek yememek, sadece bu açlığı başka bir yere yönlendirmekti. İftarın o ilk anı, her şeyin bir araya geldiği an gibi hissettirdi.
> İçimdeki Ses: Bazen tok olmanın ne demek olduğunu anlamak için aç kalman gerekir.
Bir Başka Oruç
Bir gün, Ramazan’ın ortalarına doğru, yoğun bir günün ardından iftara 30 dakika kala, birden içimdeki huzursuzluk arttı. O an, orucun verdiği açlık hissi değil, başka bir eksiklik vardı. Bu kez fiziksel açlık kadar, kalbimde de bir eksiklik vardı. O eksiklik, kaybolan bir şeyin yerini hissetmek gibiydi. Belki de geçen zamanın ve duyguların birikmişliği, beni sarmıştı.
Ve o an, içimdeki sessizliği bozarak, kendime yeniden oruç tutmaya karar verdim. Bu oruç, sadece yemekle değil, başka duygusal açlıklarla da ilgiliydi. Birine kızmıştım ama tam da oruç zamanında, kendimi sorguladım. O oruç, bedenimi susuz bırakmazken, ruhumu da susuz bırakmamaya karar verdim.
İftar anında, karşımda dostlarım vardı. Birlikte geçirilen o dakikalar, yemeğin tadından çok, bir arada olmanın değerini gösteriyordu. O gün, oruç sadece bir yiyecekten uzak durmak değil, insanın duygusal açlıklarına da sabırla yaklaşmak anlamına geliyordu.
Oruçta Ne Tok Tutar?
Belki de bu sorunun cevabı şuydu: Oruç, bedeni aç bırakmakla kalmaz, ruhu da arındırır. O anlar, sadece açlıkla değil, insanın kendini yeniden bulmasıyla ilgilidir. İçsel bir doyumdan bahsediyorum, sadece mideyi değil, ruhu doyurmak. İftar sofralarında yemeklerden önce içimi sıcacık bir huzur sarmıştı. Belki de oruç tutan asıl şey bu huzurdu.
O gün iftarı beklerken, “Oruçta ne tok tutar?” sorusuna bir cevap bulmuştum. Sabır, huzur, ve paylaşılan anlar… İşte bunlar, orucun asıl doyurucu tarafıydı.