Bir Banka Kartı Meselesiyle Başlayan Gün
O gün Kayseri’de hava ne çok soğuktu ne de tam baharlık bir sıcaklık vardı. O arada kalmışlık hali sanki içime de sinmişti. Sabah evden çıkarken aynaya uzun uzun baktım; yüzümde ne olduğunu tam adlandıramadığım bir yorgunluk vardı. Belki uykusuzluk, belki de bir süredir içimde büyüyen “her şey biraz eksik” hissi.
Cüzdanımda eski bir banka kartı vardı. Çiziklerle dolu, köşeleri hafif soyulmuş… Sanki benim hayatım gibi. Çalışıyor ama eskimiş. İşte o kartı elime alınca bir anda aklıma tek bir soru takıldı: “Banka kartı şubeden hemen alınır mı?”
Bu soru basit gibi duruyordu ama benim içimde büyüdü. Çünkü mesele sadece bir kart değildi. Beklemekten yorulmuştum. Hayatımın birçok yerinde bekliyordum zaten. Mesaj bekliyordum, fırsat bekliyordum, bazen kendimi bile bekliyordum.
Şubeye Gidiş ve İçimdeki Acele
Herkese merhaba! Bugün Hemenbaskiya olarak sizlere “Banka kartı şubeden hemen alınır mı” hakkında rehber niteliğinde bir yazı sunuyoruz.
Öğleden sonra Kayseri’nin merkezine doğru yürürken rüzgâr yüzüme vuruyordu. Banka şubesine yaklaşırken içimde garip bir heyecan vardı. Sanki küçük bir şey çözülecek de hayatımın büyük bir düğümü gevşeyecekmiş gibi.
Kapıdan içeri girdiğimde o klasik banka kokusu karşıladı beni: temiz, düzenli ama biraz da soğuk. İnsanlar sırada bekliyordu. Kimisi telefonuna bakıyor, kimisi boş boş duvarı izliyordu. Herkesin yüzünde benzer bir ifade vardı: sabır.
Sıram geldiğinde görevliye sordum. Belki de sesim biraz aceleci çıkmıştı.
“Yeni banka kartı istiyorum… Ama mümkünse bugün almak istiyorum.”
Görevli kısa bir bakış attı, bilgisayara döndü. O an kalbim biraz hızlandı. Çünkü beklemek istemiyordum. Hayatımda ilk defa küçük bir şeyin bile “hemen” olmasını istiyordum.
Ve o soru dudaklarımdan döküldü:
“Banka kartı şubeden hemen alınır mı?”
Cevabın İçimde Yarattığı Sessizlik
Görevli hafif bir gülümsemeyle başını salladı.
“Genelde hayır, basımı merkezden yapılıyor ama bazı durumlarda geçici kart verebiliyoruz.”
İşte o “genelde hayır” kısmı içime oturdu. Sanki küçük bir kapı açılmış da hemen yüzüme kapanmış gibi.
O an içimde bir hayal kırıklığı büyüdü. Abartı değil, gerçekten büyüdü. Çünkü ben o an sadece kart istemiyordum. Bir şeylerin hızlıca çözülmesini istiyordum. Hayatın yavaşlığından yorulmuş gibiydim.
Ama sonra görevlinin eklediği cümle geldi:
“İsterseniz işleminizi başlatayım, birkaç gün içinde teslim olur.”
Birkaç gün…
Bu kelime bile içimde ayrı bir yankı yaptı. Günler artık bana uzun geliyordu.
Beklemek Üzerine Düşünceler
Şubeden çıktığımda Kayseri’nin akşamı başlamıştı. Gökyüzü turuncuya dönüyordu. Yürürken elim cebimde, kafamda tek bir düşünce vardı.
Beklemek neden bu kadar ağır geliyor?
Belki de büyüdükçe zaman farklı akıyordu. Çocukken bir gün bile uzun bir hikâyeydi. Şimdi ise günler birbirine karışıyor ama hiçbir şey tam olarak “gelmiş” gibi hissettirmiyordu.
O an kendime dürüst oldum: Ben sadece banka kartını değil, hayatımın bazı parçalarının da hemen gelmesini istiyordum. Bir işin, bir düzenin, bir netliğin…
Ama hayat bana şunu söylüyordu: Her şey sırayla.
Yine de içimde küçük bir isyan vardı. Sessiz ama inatçı.
Bir Günlük Sayfasına Düşen Satırlar
Eve döndüğümde defterimi açtım. Günlük tutmak bana hep iyi gelmiştir. Kelimeler bazen insanlardan daha dürüst oluyor.
Şöyle yazdım:
“Bugün bankaya gittim. Basit bir kart için bile beklemek gerektiğini öğrendim. İçimde garip bir sıkışma var. Sanki hayat hep ‘biraz sonra’ diyor. Ama ben ‘şimdi’ demek istiyorum.”
Kalem elimde durdu. Bir süre yazamadım.
Sonra ekledim:
“Şubede görevliye sordum: Banka kartı şubeden hemen alınır mı? Cevap hayırdı. Belki de asıl cevap hayatın kendisi.”
O an fark ettim ki mesele kart değil. Mesele sabırdı. Ve ben sabrı öğrenmekte zorlanıyordum.
Küçük Şeylerin Büyük Etkisi
Ertesi gün hayat normal akışına döndü. Ama içimde küçük bir değişiklik vardı. Sanki bir şey kırılmış ama aynı zamanda bir şey de açılmış gibiydi.
Bazen küçük şeyler insanı en çok düşündüren şeyler oluyor. Bir banka kartı, bir bekleyiş, bir “şimdilik olmaz” cümlesi…
Hepsi birikiyor.
Kayseri’nin sokaklarında yürürken insanların telaşına baktım. Kimse durmuyordu. Herkes bir yere yetişiyordu. Ama ben bir an durdum.
Kendime şunu sordum:
Ben nereye yetişiyorum?
Sabırsızlığın İç Sesleri
İçimdeki ses bazen çok net konuşuyor. Diyor ki:
“Her şey hemen olsun.”
Ama başka bir ses daha var, daha sakin:
“Her şeyin zamanı var.”
Bu iki ses arasında gidip geliyorum. Ve belki de büyümek tam olarak bu.
Banka kartı bile olsa, bazı şeyler hemen olmuyor. Ve bu “olmama” hali insanı şekillendiriyor.
Şubenin Önünden Geçerken
Birkaç gün sonra yine aynı bankanın önünden geçtim. Camdan içeri baktım. İnsanlar yine sıradaydı. Aynı düzen, aynı sessizlik.
Ama benim içimde farklı bir şey vardı.
Artık “Banka kartı şubeden hemen alınır mı?” sorusu bir şikâyet değil, bir farkındalık gibi duruyordu. Cevabı biliyordum ama mesele cevabın kendisi değildi.
Mesele, o cevabı kabul etmekti.
Küçük Bir Kartın Öğrettiği Şey
O kartı beklerken öğrendiğim şey aslında çok basitti ama ağırdı:
Her şey hemen olmuyor.
Ve bu kötü bir şey değil.
Sadece insanı biraz yavaşlatıyor. Düşünmeye zorluyor. Bazen de kendi iç sesini duymaya.
Son Düşünce: Beklemenin İçindeki Hayat
Şimdi geriye dönüp baktığımda o gün bana küçük gelen olayın aslında içimde büyük bir iz bıraktığını görüyorum. Banka kartı elime geçtiğinde bile his değişmemişti. Çünkü asıl değişim kartta değil, bende olmuştu.
Artık beklemekten kaçmıyorum. Sadece anlamaya çalışıyorum.
Ve bazen hâlâ içimden şu soru geçiyor:
“Banka kartı şubeden hemen alınır mı?”
Cevap artık önemli değil.
Önemli olan, bu soruyu sorarken bile içimde bir şeylerin olgunlaşması.
Hemenbaskiya ekibi olarak “Banka kartı şubeden hemen alınır mı” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!
Sitemizden Önerilen: Aks kafası arızası yolda bırakır mı ?